Tryb rozkazujący w języku niemieckim

Tryb rozkazujący w języku niemieckim to często używana forma gramatyczna w codziennej rozmowie.

Tryb rozkazujący w języku niemieckim dotyczy 2. osoby liczby pojedynczej DU i mnogiej IHR oraz  3 osoby liczby mnogiej-formy grzecznościowej SIE.

du machst mach! (zrób)     ihr macht – macht! (zróbcie)   Sie machen – Machen Sie! (proszę zrobić)

du trinksttrink (pij)    ihr trinkt – trinkt! (pijcie)  Sie trinken – Trinken Sie (proszę pić)

W przypadku czasowników regularnych jak widać jest to dość proste.

Du : druga osoba liczy pojedynczej bez końcówki ST

Ihr : druga osoba liczby mnogiej

Sie (Pani/Pan) : forma bezokolicznikowa

      Oto tabelka z przykładami czasowników w trybie rozkazującym :

Czasownik

 

Du !

Ihr !

Sie !

kommen

 

Komm !

Kommt !

Kommen Sie !

gehen

 

Geh !

Geht !

Gehen Sie !

kaufen

 

Kauf !

Kauft !

Kaufen Sie !

einkaufen

 

Kauf ein !

Kauft ein !

Kaufen Sie ein !

Sprechen

Sprich !

Sprecht !

 

Sprechen Sie !

Lesen

 

Lies !

Lest !

Lesen Sie ein Buch !

bleiben

 

Bleib !

Bleibt !

Bleiben Sie hier !

Schreiben

 

Schreib !

Schreibt !

Schreiben Sie !

Essen

 

Iss !

Esst endlich !

Essen Sie !

Sein

 

Sei !

Seid !

Seien Sie bitte ehrlich !

Das Fenster aufmachen

 

Mach das Fenster auf !

Macht das Fenster auf !

Machen Sie das Fenster auf !

aufstehen

 

Steh auf !

Steht auf !

Stehen Sie auf !

einschlafen

 

Schlaf ein !

Schlaft ein !

Schlafen Sie ein !

Tryb rozkazujący w języku niemieckim jest najłatwiejszy w formie grzecznościowej i w przypadku czasowników regularnych, gdzie ucina się końcówkę st w 2 os. l.poj.

Oto przykładowa zdania:

Mach endlich die Hausaufgabe – Zrób w końcu pracę domową

Trinkt schneller die Milch aus – Wypijcie szybciej mleko

Ziehen Sie sich wärmer an – Proszę się cieplej ubierać

Arbeite besser und schneller – pracuj lepiej i szybciej

Vorbereite dich gründlich für den Mathetest – przygotuj się szczegółowo do testu z matmy

Leg(e) dich auf dem Bett – połóż się na łóżku

Hab(e) mein Auto – miej mój samochód

W 4, 5 przykładzie pokazane są przypadki, gdzie do odmiany wyrazu w 2 os. dodana jest literka -e. Nie może być samo Arbeit, ponieważ oznacza to pracę a nie pracuj. Są również czasowniki, że można dodać literkę e lub nie (dwa ostatnie przykłady).

Generalnie czasowniki, których temat kończy się na „-t”, „-d”, „-ig” oraz te, które ostatnią spółgłoską jest „-m”, „-n”, otrzymują w formie trybu rozkazującego samogłoskę „-e”.

                    Befehl ist ein Befehl – rozkaz to rozkaz  

Poznaj listę 30 najpopularniejszych CZASOWNIKÓW NIEMIECKICH 

Tryb rozkazujący w języku niemieckim jest dość łatwym pojęciem. Trzeba tylko znać odmianę czasowników niemieckich.

 2017 Copyright by Beata Jodel

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*